Emin Çölaşan

Sevgili okuyucularım, o hiç beğenmediğimiz, bazen haklı olarak aşağıladığımız Arap ülkeleri var ya!.. Onlar zaman zaman ayaklanıp başlarındaki diktatörleri alaşağı etmeyi başardı.

Tunus’ta başlayan süreçle diktatörler devrildi ama onların yerine ne yazık ki yeni diktatörler geldi.

Yenilerin en büyük ortak özelliği, İslamcı-şeriatçı olmaları. İşte karşımızda Mısır örneği duruyor. Mısır’da göstermelik seçimler yapıldı, şeriatçı Müslüman Kardeşler örgütünün başı olan Mursi isimli bir tiran işbaşına geldi. Ancak geldiği andan itibaren gerçek yüzünü gösterdi. Birkaç gün önce Başsavcıyı görevden alıp yenisini atadı.

Bir kararname çıkarıp bütün yetkileri elinde topladı.

O beğenmediğimiz Mısır halkı yine tavır koydu, ayaklandı. Tahrir meydanında gösteriler sürüyor.

Ama iş bununla da kalmadı. Mısır Yüksek Mahkemesi ve yüksek yargıçlar, Mursi’nin bu

uygulamasına hep birlikte karşı çıktılar. Adaletin yara aldığını, yargı bağımsızlığının yok edildiğini savunup direnişe geçtiler.

* * *

Bir de Cumhuriyet Türkiye’sinin durumuna bakın.

Koskoca ülke, ismi Tayyip olan bir şahsın yönetiminde. Evet, ortalıkta göstermelik bir Meclis var, muhalefet partileri var, halk var…

Halk var ama halktan en ufak bir tepki yok. Üzerine ölü toprağı serpilmiş. Korkutulmuş,

sindirilmiş, ürkütülmüş.

Medya satın alınmış, devşirilmiş, kaderi Tayyip’in iki dudağı arasında olan medya patronları kucağa çekilmiş. Medya ses veremiyor.

En büyük vurgunlar, en büyük yolsuzluklar şimdi yapılıyor. Kimseden tık yok çünkü işin içindekiler biliyor ki, piyango yakında kendilerine çıkacaktır.

Herkes sırasının gelmesini bekliyor!

Halk korkutulmuş, tepkileri yok edilmiş de, acaba hükümet korkmuyor mu?

Hiç kuşkunuz olmasın, onlar halktan çok daha fazla korkuyor.

İşte o yüzden halkın arasına hiçbiri giremiyor.

Girmeleri gerektiğinde yanlarında ve çevrelerinde yüzlerce kişiden oluşan özel koruma birlikleri…

Gidecekleri yerlerde iki gün önceden önlem alınıyor, kuşatma yapılıyor.

Onlardan herhangi birini aileleri ile birlikte veya yalnız başlarına bir parkta, sinemada, kebapçıda, sokakta gördünüz mü? Asla söz konusu değil. Koruma ordusu ile birlikte olmadan adım atmaları mümkün olmuyor.

* * *

Onların işi hem korkmak, hem de kendi korkularını örtbas edebilmek için korkutmak ve toplumu bu yolla sindirip susturmak!

İtiraf edeyim, toplumu korkutma konusunda başarı sağladıkları gerçektir. Başta yargı olmak üzere devletin bütün kurumları artık onların elinde. Adam çıkıyor piyasaya ve bir televizyon dizisi için “Yargı bu konuda gereğini yapmalıdır” diyebiliyor! Yargıya açıkça talimat vermeye yelteniyor. Benzer olay Mısır’da olduğu zaman Yüksek Mahkeme karşı çıkıyor, diktatörün yargıya el atmasına açıktan tavır koyabiliyor. Nerede bizim hiçbir şeyden korkusu olmaması gereken yüksek yargıçlarımız?

Nerede HSYK üyeleri, Yargıtay, Danıştay ve Anayasa Mahkemesi başkan ve üyeleri? Niçin hiç kimseden ses çıkmıyor?

* * *

Meclis’te çoğunluğu ele geçirmişler, otomatik oy makineleri çoğu zaman bilmeden ve anlamadan

“Evet-Hayır” diyor ve iş bitiyor.

Çankaya’ya, Mustafa Kemal Atatürk’ün o saygın makamına oturttu partili “Kardeşini” ve işler hızla yürütülüyor!

“Kardeşi”, önüne gelen her şeyi maşallah çok iyi inceliyor, onay verip işi bitiriyor!

Halk derseniz, bir bölümü bunları “Müslüman” olarak tanımlıyor!

Yararlandıkları tek husus toplumun sessizliği, tepkisizliği ve korkutulmuşluğu.

Balyoz ve Ergenekon gibi davaları boşuna açtırmadılar. Binlerce insanın telefonları dinlendi ve şimdi de dinleniyor. Evler ve işyerleri basıldı, yurtsever insanlar sabahın köründe gözaltına alınıp tutuklandı. Amaçları o korkunun, bugünkü korkunun tohumlarını salmaktı.

Bir tek endişeleri vardı ve çok önemliydi: Türk Ordusu!

Onun da çaresini buldular. Necdet Bey Genelkurmay Başkanı yapıldı ve iş bitirildi.

Yakın zamana kadar ordumuza söverlerdi.

Onlar için en büyük düşman Cumhuriyet değerlerine, Atatürk ilkelerine bağlı Türk Ordusu idi. Şimdi ise orduya övgüler düzüyorlar! Necdet Bey sonrasında işler 180 derece tersine döndü!..

Ve böylece, dikensiz gül bahçesi yaratılmış oldu.

Bu da onların hesabına büyük bir başarıdır.

* * *

Artık her şey onların elinde. Meclis, yargı, polis, ordu, iş dünyası, para babaları, medya patronları, futbol ve aklınıza gelen bütün kurumlar.

Ama zannetmeyin ki her şey bitti.

Uyuyan dev belki korktu, sindi, ses veremiyor ama orada aynen duruyor. Bu ülkenin yarıdan çoğu bu iktidara karşı. Ülkeyi Abdullah Öcalan İmralı adasından yönetiyor. ÜlkemizKürt baskısıyla bölünmeye doğru sürükleniyor. Ulusal bayramlarımızın kutlanması bile bu iktidar tarafından yasaklandı.

Demokrasi, özgürlük falan yok, bunlar palavra. Ya onun gibi düşüneceksiniz, ya hiç düşünmeyeceksiniz!

Kendisini öylesine güçlü (!) görüyor ki, ekibiyle birlikte Atatürk’ü yok etmeye yelteniyor.

Televizyon dizisini bile aşağılayıp yargıyı göreve davet edebiliyor.

Şimdi çok büyük merakla bekleyeceğim, herhangi bir savcı bu şahsın anlamsız çağrısını ciddiye alıp bu dizinin üzerine gidecek mi!

* * *

Geçtiğimiz haftalarda önce 29 Ekim, sonra 10 Kasım coşkusunu milletçe yaşadık. Milyonlar caddelere döküldü, yürüdü, haykırdı…Ve gördük ki, üzerine ölü toprağı serpildiğine inandığımız Türk milleti ölmemiştir, diridir,

ayaktadır ve tepki koymaktadır.

İyi de, senede iki gün bu iş için yeterli mi?

Geriye kalan 363 günü ne yapacağız!

* * *

Emin Çölaşan’ın notu: Türkiye’nin başını komşu ülkelerle belaya sokan ve her gün yeni düşmanlar üreten Hariciye Nazırı Ahmet, bundan bir hafta önce Gazze’de ölen birinin cenazesinde kameraların karşısında şov yaptı. Ağlayıp sızladı!

Dün Mardin’de karakol baskınında bir astsubayımız şehit düştü. Gazze ağlayışı sonrasında ilk şehidimiz.

Şimdi Ahmet’ten beklenen, bu şehidimizin cenazesine katılmasıdır…

Eğer Gazze’de ağlama sızlanma atraksiyonu yapmadıysa!..

Kaynak : SÖZCÜ