Yılmaz Özdil

Rahmetli Denktaş…

Rum’a karşı Türk’ü savundu.

Rahmetli Lefter…

Rum’du.

Türk milli takımı kaptanıydı.

İkisini de kalbimize gömdük.

Filan. 

Bunu yazıyor herkes.

Papağan gibi.

Şu da var halbuki.

Rahmetli Lefter…

Büyükada doğumluydu.

Büyükada’da defnedildi.

Rahmetli Denktaş…

Baf doğumluydu.

Baf’a defnedilemiyor.

Aynı güne denk gelen iki ölümü aynı paketle ambalajlayıp, Lefter’i bağrımıza bastık ayaklarıyla, bu topraklarda doğup büyüyen Rumlara ettiklerimizi unutturamayız. Ama görünen o ki… Rum’un Türk’e ettiklerini unuttuğumuz gibi, Kıbrıs Türkü’nün Denktaş’a ettiklerini de unutmuşuz.

Statükocu dediler.

Takoz dediler.

Faşist dediler.

Hatta, defol dediler.

İstemiyorlardı onu.

Yatacak yeri yok, ona bu muameleyi reva gören vefasızların…

Ama, onun ilelebet var.

Denktaş…

Anıtkabir’e defnedilsin.

En azından sembolik mozole öneriyorum. Çünkü, üç kuruş para’yı bağımsızlığa tercih eden zihniyet nedeniyle, Denktaş’ın defnedileceği yerin de Türk toprağı olarak kalacağı meçhul.

Kaynak : Hürriyet.com.tr