2007 genel seçimlerinde yüzde 47 oy alan AKP, dünkü seçimde yüzde 38’lere geriledi. AKP’nin kaybettiği yerlerde bile 30’larda olması ‘Tek Türkiye partisi’ olduğunu gösterdi

Gazetemiz baskıya girerken seçim sonuçları henüz kesinleşmemiş, hatta CHP’nin önde olduğu İstanbul, Ankara ve Antalya’da “oy sayımı” konusunda büyük tartışmalar yaşanmaya başlamıştı. Sonuçlar kesinleşmese de, sandıktan çıkan mesaj netleşmişti: Sandıktan yine farklı şekilde birinci parti çıksa da, bu seçimin oy kaybeden partisi AKP oldu.

3 Kasım 2002’de yüzde 34’ün üzerinodeki oyla tek başına iktidar olan AKP, 30 Mart 2004 yerel seçimlerinde İl Genel meclisi bazında yüzde 42’ye yakın oy alarak, genel oy oranını 8 puan artırdı. Başka bir deyişle AKP’nin oy oranı yüzde 24 artış gösterdi.

22 Temmiz 2007 seçimlerinde ise sandıktan çıkan her iki oydan neredeyse biri AKP’ye gitti. AKP, 2004’e göre oyunu 5 puan daha artırarak yüzde 47’ye dayandı. 2002’ye göre kaydettiği artış 12 puanı aştı. AKP’nin oy oranındaki artış 2002’ye göre yüzde 37, 2004 yerel seçimlerine göre yüzde 11.3 oldu.

Dün yapılan seçimde AKP’nin İl Genel Meclisi bazındaki oyu yüzde 40’ın altına inmiş görünüyor. Bu durumda AKP, hem 2007’nin hem de 2004 yerel seçimlerindeki oyunun da altına inmiş görünüyor. 2007’ye göre oy kaybı 7 puan veya yüzde 15 gibi yüksek bir orana ulaşıyor.

AKP’yi yüzde 38-40 aralığına çeken bu sonucu iki şekilde yorumlamak mümkün:

1- Ekonomik kriz, rekor işsizlik AKP oylarını geriletti. Başbakan’ın sert üslubu, ülkede gerilimin giderek artması, seçmenin bir bölümünün “Ergenekon davasını AKP’nin siyasi oyunu” olarak yorumlaması oy kaybının nedenleri arasında saymak mümkün.

2- 22 Temmuz’daki “yüzde 47 zaferi” AKP’nin gerçek oy oranını temsil etmiyordu. Genel seçim öncesindeki Cumhurbaşkanlığı seçimlerindeki tartışmalar, askerin 27 Nisan’daki geceyarısı bildirisi, Gül’ün önünü kesmeye yönelik 367 kararı, AKP’yi “mağdur parti” konumuna soktu ve bu hava sandığa yansıdı. 22 Temmuz öncesinde Erdoğan hemen hemen her mitingde kürsüye “mağdur Cumhurbaşkanı adayı” Abdullah Gül’le çıktı ve “Ankara’daki oyunları” halka şikayet etti. “Demirel’i böyle seçtiler, Sezer’i böyle seçtiler, Abdullah Gül kardeşimize gelince kuralları değiştirdiler” üslubu işe yaradı ve sandıktan AKP’ye yüzde 47 çıktı. Bu seçimde köpük gitti ve AKP yüzde 38-40 aralığına geriledi.

Aslında bu iki analizin de seçim sonuçlarında etkili olduğunu söylemek mümkün.

Başkanlık bazında sonuçlar

Gazetemiz baskıya girdiği saatlerdeki sonuçlara göre dikkat çeken noktalar şöyle:

* AKP, 2004’te 12 büyükşehir, 46 il, 483 illçede belediye başkanlığını kazanmıştı. Dün geceyarısı ise AKP 12 büyükşehirde, 36 ilde ve 446 ilçede önde gidiyordu. Önde gittiği yerlerin tümünü kazansa dahi, AKP tüm kategorilerde gerilemiş görünüyor. Antalya va Adana’daki muhtemel yenilgiler, Şanlıurfa’da “ceket koysak kazanırız” söylemine karşılık SP’nin desteklediği bağımsız aday Fakıbaba’nın galibiyeti AKP için ağır sonuçlar. İstanbul ve Ankara’da başabaş giden yarıştan herhangi birinin kaybı AKP için çok daha ağır bir sonuç olacak.

* AKP, Tekirdağ, Manisa, Zonguldak, Kars, Van, Sinop, Giresun, Osmaniye, Siirt gibi illerde de seçimi kaybetmişy gibi görünüyor. Trabzon ise AKP’nin bu seçimdeki nadir kazançlarından biri.

* Seçim öncesi adaylardan çok dağıtılan beyüaz eşya ve mobilyalarla gündeme gelen Tunceli ve Güneydoğu’da alınan yenilgiler AKP’nin Güneydoğu politikasının sandığa yansımadığını ortaya koydu.

* Erdoğan’ın bu seçimi genel seçim havasına sokması, seçim öncesi yardım kampanyalarının “çığırından çıkması”, AKP’li belediyelerin tüm olanaklarıyla seçime yüklenmesi, devlet olanaklarının sonuna kadar kullanılması, planlı Davos çıkışına rağmen AKP’nin erozyona uğraması, Türk siyasetinde yeni bir dönemin başlangıcı olarak yorumlanabilir.

* Buna karşın, AKP’nin hemen hemen tüm illerde en kötü ihtimalle ikinciliğe oynaması, G. Doğu’daki bazı sembol iller dışında, kaybettiği yerlerde bile yüzde 30’lar seviyesinde oy alması AKP’nin hala tek “Türkiye partisi” olduğunu ortaya koyuyor.

Kaynak : Vatan Gazetesi