AKP’nin dış politikadaki tutarsızlık ve sert gelgitleri dış basının alaycı eleştiri ve uyarılarına hedef oluyor.

İtibarımız yerle bir

İktidar’ın “Libya’da ne işi var yahu!” dediği NATO’ya tam destek vermesi, NATO Başkanı seçilirken sergilediği tutum, füze kalkanı işinde 180 derece dönmesi ve başarısız arabuluculuk denemeleri, Türkiye’yi alay konusu yaptı.

Sandığından etkisiz!

Suriye krizini analiz eden İngiliz dergisi Economist, “Sandığı kadar etkili olmadığı görülen Türkiye’nin sert söylemleri eyleme dönüşmez. Türkiye yapabileceğinden fazlasını yapma sözünü vermekten vazgeçmeli” diye yazdı.

Economist uyardı: Türkiye sandığı kadar etkili değil

Türkiye’nin sert söylemlerine karşın Suriye ile ilgili girişimlerinin yetersiz olduğunu savunan Economist dergisi “Yapabileceğinden fazlasını yapma sözünü vermekten vazgeçmeli” diye yazdı.

İngiliz Economist dergisi, son sayısında Türkiye ile Suriye üzerinde durduğu analizinde “Türkiye’nin Suriye konusundaki sert söylemleri, muhtemelen eyleme dönüşmez” ifadesini kullandı. Suriyeli muhaliflerin de Türkiye’nin, Devlet Başkanı Beşşar Esad’ın kan akıtmaya son vermesine yönelik girişimlerini yetersiz bulduklarını kaydetti. Davutoğlu’nun Şam ziyaretinin ardından da baskınların sürdüğüne işaret eden dergi, “Suriye krizi, Türkiye’nin sandığı gibi etkili olmadığını ortaya koydu” görüşüne yer verdi. Türkiye’nin Suriye ile İsrail arasında arabulucu yapma girişmelerinin de anımsatıldığı analizde Türkiye’nin ihanet edilmiş gibi hissettiğini de yazdı. Economist, Türkiye’nin Batılı müttefiklerinin, AKP’nin Esad ile siyasi ve ticari bağları kesmesini istediklerini ancak Batı’nın özellikle Türkiye ile İran arasında bir duvarın örtülmesini arzuladığını öne sürdü. Ancak Türkiye’nin İran’la açıkça karşı karşıya gelmeye istekli olmadığı yorumunu da yapan dergi, bu bağlamda iki ülke arasında ekonomik bağların yanısıra İran’ın PKK ile mücadeleye sağladığı desteğe vurgu yaptı, “Türkiye’nin ihtiyaç duyduğu son şey hasım bir İran’dır” diye yazdı.

Siyonist komplo

Buna ek olarak AKP’nin en dindar seçmenlerinin birçoğunun, Suriye’deki kargaşanın Türkiye’yi İran’la karşı karşıya getirmeye yönelik ABD destekli bir Siyonist komplo olarak gördüklerini, nihai amacın da “Türkiye’ye haddini bildirmek” olduğunu düşündüklerini belirten Economist, aynı çizginin, yeni lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nun yönetimi altında değiştiği iddia edilse de, ana muhalefet partisi CHP tarafından da bir papağan gibi tekrar edildiğini öne sürdü. “Bu durumda Türkiye’nin seçenekleri nedir” sorusunu da soran Dergi, “Şam Büyükelçisini çekebilir, Suriye’ye yönelik silah akınlarını engellemeyi sürdürebilir ve ekonomik yaptırımlar empoze edebilir. Bunun ötesinde ise, yapabileceğinden fazlasını yapma sözünü vermekten vazgeçmeli” dedi.

AKP hükümetinin çelişkileri

Tayyip Erdoğan liderliğindeki AKP hükümeti, dış politikada yaptığı zigzaglarıyla dikkat çekti. AKP, önce “Ak” dediğine, bir süre sonra ABD’den gelen baskı ya da talimatla “Kara” demekte sakınca görmedi.

– Libya: Erdoğan, “NATO’nun Libya’da ne işi var” diyerek Batı’nın Libya’ya müdahalesini reddetti. Daha sonra Erdoğan, müdahale için şartlar öne sürdü, ardından savaş gemileri yolladı ve İzmir’detki NATO üssünün Libya’ya hava saldırılarının merkezi olmasına razı oldu.

– Füze Kalkanı: İran’ın nükleer programı konusunda Batılılarla yaşadığı krizde Brezilya ile birlikte arabuluculuğa soyunan Erdoğan, başarısız olunca, Füze Kalkanı için şartlar öne sürdü. Ancak “Kumanda bizde olmalı” şartının reddine rağmen veto hakkını kullanmadı, anlaşmayı imzaladı. Orta Doğu’da rol üstlenmek isteyen Türkiye, her girişiminden de eli boş döndü. Uzmanlar, Türkiye’nin arabuluculuk rolünü tehlikeye attığını düşünüyor.

Kaynak : Yeniçağ Gazetesi